Alweer een blogstop?

Alweer een blogstop?

 Ja, daar ziet het wel naar uit. De stop heeft te maken met een schrijfexperiment waarmee ik begon op 18 november van dit jaar: het ‘vertalen’ van mijn roman Losgelaten  van proza naar poëzie. Sinds die datum schreef ik al 66 strofen van 4 regels die ik in elf blokjes van zes op dit weblog publiceerde.

 Het schrijven ervan, het zoeken naar het juiste ritme en rijm, bleek mij veel plezier en voldoening te geven en al gauw nam ik het besluit om dit experiment te wijzigen in een voornemen om het hele boek in dichtvorm te gaan creëren.  

 Op zeker moment werd mij geadviseerd het publiceren op mijn weblog te stoppen en een uitgever te zoeken om het idee samen verder te ontwikkelen. Ik kreeg bovendien na wat oproepen op Twitter en op mijn weblog contact met een professionele illustrator die voeling had met het onderwerp en mijn tekst eventueel met haar werk zou willen verfraaien.

Sindsdien zijn we op zoek naar een uitgever die brood ziet in een dergelijk project. Omdat poëzie in Nederland moeilijk verkoopbaar is, is het nog zeer de vraag of dat zal lukken, maar wie niet waagt…

 Om mijn kruit niet voortijdig te verschieten, stop ik daarom per direct met het publiceren van blokjes van zes op dit weblog. Omdat het heel veel tijd zal vergen om 180 bladzijden proza om te zetten in poëzie wil ik mij daar op concentreren en gaat mijn weblog voorlopig weer op de pauze-stand. 

 Wie de eerste 66 strofen (en nog 6 nieuwe als extra bonus 🙂 ) in één ruk wil lezen – hier volgen ze:

 

(update 15-4–2017: 550 strofen klaar)

                                   .

losgelaten in dichtvorm

 

Saskia

ik zit op een verveloos bankje

als ‘n piekfijn geklede madame

voorzien van een boek en een drankje

verhit maar zo mak als een lam

na dagenlang stormwind en regen

schijnt eindelijk toch weer de zon

en kan ik mij sexy bewegen

in weinig meer dan een japon

eerst zat ik een poosje te lezen

werd toen afgeleid door een man

zo een die er echt wel mag wezen

waar ken ik die kerel toch van?

een paar bankjes verder gezeten

ontspannen bedachtzaam bedaard

heeft hij daar een broodje gegeten

en is nu verdiept in een kaart

als slapende hond aan zijn voeten

een rugzak van reuzenformaat

zal ik hem gewoonweg begroeten

of is dat wat al te kordaat?

ik schat heel voorzichtig mijn kansen

bekijk keer op keer zijn profiel

in ’t zuiden van la douce France

Grenoble nabij Centre Ville

begrensd door een vierkant van straten

een park in die prachtige stad

hou ik hem wat steels in de gaten

heb ik ooit met hem iets gehad?

‘t is veertien augustus een dinsdag

siësta in ’t park vindt men rust

een vrolijke groet en een glimlach

veel werkers op zonlicht belust

de banken vol etende mensen

een liefdevol stel jong en fris

wat meer kan ik eigenlijk wensen

wat maakt het ook uit wie hij is

ik kan hem maar beter vergeten

neem aarz’lend mijn boek weer ter hand

of zal ik nu eerst wat gaan eten?

opnieuw glimp ik naar de passant

hij bukt zich vermoeid naar zijn rugzak

bergt dan als een kip zonder kop

zijn landkaarten op in een voorvak

en staat ietwat aarzelend op

alsof ik er om heb gebeden

komt eind’lijk zijn naam op mijn tong

‘t is Robert zo lang al geleden

toen was hij nog aaibaar en jong

geestdriftig begin ik te rennen

hé Robert hé Rob kom eens hier

hij lijkt mij nu ook te herkennen

zijn houding wordt plotseling fier

voordat hij een handdruk kan geven

omarm ik hem warm en spontaan

hij toont zich al net zo gedreven

en trekt me dicht tegen zich aan

Robert

ze voelt net zoals ze er uitziet

bekoorlijk en warm en heel lief

waardoor ik onmiddellijk volschiet

mijn hartslag wordt hyperactief

haar gastvrije lijf doet mij dorsten

 naar meer van haar weelde maar door

de druk van haar buik en haar borsten

gaat langzaam de onschuld teloor

de lust heeft zijn paadje gevonden

maakt dankbaar gebruik van mijn bloed

het groeit en het klopt onomwonden

en zet ook mijn hoofd in een gloed

snel doe ik een stapje terzijde

verbreek zo de intimiteit

door mij van de druk te bevrijden

verminder ik gêne en spijt

verheugd blijf ik naar haar staan staren

het is onbetwist eersteklas

dat zij na zo’n groot aantal jaren

gewoonweg nog wist wie ik was

   hé Robert begroet ze me vluchtig

alsof ze mij pás heeft ontmoet

dag Sas zeg ik minstens zo luchtig

wat heb je mij hemels begroet

wat lang is het trouwens geleden

dat ik jou voor ’t laatst heb gezien

hoe ver ligt dat al in ’t verleden?

zo’n jaartje of twintig misschien?

ze grimast heel even afwijzend

loop daar nou maar niet mee te koop

de tijd gaat beduidt ze misprijzend

al hard zat met ons aan de loop

ik haast me om dat te ontkennen

aan jou is dat amper te zien

zag jou als een veulentje rennen

zo rank als een hert bovendien

je had me niet eens in de gaten

klaagt Saskia echter subiet

hoewel we hier best wel lang zaten

herkende je míj stomweg niet

hoe kon ik jou hier nou verwachten

verdedig ik mij dan weer vlug

om zo haar verwijt te verzachten

maar zij kaatst de bal al terug

dat kan ik van jou ook wel zeggen

maar ik keek iets beter dan jij

dus hoef je hier niets uit te leggen

kijk liever eens écht goed naar mij

ze doet achterwaarts een paar stappen

en trekt een uitdagend gezicht

echt kíjken bedenk ik geen grappen

dat ben ik aan haar nu verplicht

verlegen met zo’n situatie

gaat langzaam mijn vorsende blik

naar Saskia’s lichaam vol gratie

ze glimlacht me toe geeft geen kik

ik monster voorzichtig haar lijnen

langs voeten en benen omhoog

tot heup buik en borsten verschijnen

daar stokt onvermijd’lijk mijn oog

mijn blik wordt heel even gevangen

misschien een seconde of twee

er blijkt een groen steentje te hangen

in ’t bed van haar decolleté

haar boezem is altijd nog stevig

stel ik hierbij moeiteloos vast

aan krimp noch verval onderhevig

iets wat mij niet weinig verrast

het maakt haar nog extra opwindend

collega van zo lang gelee

haar robe is haast oogverblindend

al maakt het haar wel wat blasé

memories van lust en verleiding

ze borrelen plots in mij op

verborgen maar tuk op bevrijding

gaat nogmaals mijn hart in galop

terug naar dat fraaie verleden

ze was nog maar achttien jaar jong

toen was er een noodzaak noch reden

dat ik naar haar harteklop dong

maar nu is mijn leven heel anders

geen stiekem gedoe in de nacht

het lot met zijn kromme meanders

heeft eerlijke vrijheid gebracht

al zal zij dat zeker niet weten

voor haar ben ik strikt monogaam

een man die slechts thuis wenst te eten

die vrij is van iedere blaam

mijn huw’lijk dat stuk is gelopen

zelfs dat is voor haar nog geen feit

laat staan mijn relatie zo open

de vrijheid die ik nu belijd

onkundig van mijn nieuwe normen

kijkt zij me beschuldigend aan

mijn blik op haar vrouw’lijke vormen

is haar zo te zien niet ontgaan

precies in de kleur van mijn ogen

dat steentje zegt zij in mineur

wat leuk zeg doe ik opgetogen

maar toch krijgt ik langzaam een kleur

Saskia

dat Robert nog altijd kan blozen

precies zoals jaren gelee

verlegen da’s mijn diagnose

al lijkt hij bepaald niet gedwee

dan vat ik de werk’lijke reden

mijn uiterlijk heeft hem verbaasd

mijn jurkje zo laag uitgesneden

heeft hem ongetwijfeld verdwaasd

mijn kapsel mijn schoenen met hakken

mijn zilveren knopjes make-up

geen spijkerbroek niks hemd met zakken

hij ziet mij nu vast als een yup

destijds in die samenwerkjaren

was ik niet zo deftig en chic

toen had ik een wilde bos haren

getemd met een stuk elastiek

en Robert zeg ik hem wat plagend

herken je mij nú dan weer wel?

je bent zegt hij speels en behagend

nog altijd heel mooi lief en fel

je kan het nog altijd fraai zeggen

glim ik want ik voel me gestreeld

maar hoe denk je míj uit te leggen

wat jíj hier in feite verbeeldt?

die rugzak man wát een bagage

ben jij echt zo’n oersterke vent?

da’s nodig voor al mijn foerage

mijn slaapzak mijn matje mijn tent

hij wijst naar de bergen in ’t westen

daar ligt mijn uiteindelijk doel

ik werk mij niet graag in de nesten

vandaar heel die bliksemse boel

een giftige afgunst komt boven

dan gaat hij dus naar de Vercors

plateau met zijn richels en kloven

ik zie hem al in dat decor

een zwerftocht daar hoog in de bergen

te voet door de ruige natuur

het zal van je krachten veel vergen

maar ’t lijkt me een pracht avontuur

hoe ben je hier trouwens gekomen?

hij lacht nou gewoon met de bus

de Eurolines heb ik genomen

low budget en ook nog eens knus

ben gisteren laat in de middag

vertrokken vanuit Amsterdam

de zeer lange rit heeft zijn weerslag

dus ben ik nu moe stijf en stram

ik was in Grenoble rond tienen

heb eten gekocht en een kaart

en appels en een nectarine

en ook nog wat water vergaard

en kaas en wat stokbrood gegeten

ik knik ja dat heb ik gezien

vertrek je nu écht wil ik weten

hoe lang blijf je weg bovendien

van nu af zo’n vier à vijf weken

dat luistert bij mij niet zo nauw

dat heb je zeg ik goed bekeken

maar wáárom niet saam met je vrouw?

Robert

haar vraag doet me heel even dralen

ze heeft van mijn scheiding geen weet

moet ik haar daar over verhalen

terwijl het er niets meer toe deed?

wanneer ik haar dat zou vertellen

komt vast ook het heden aan bod

mijn open relatie met Ellen

en ook over Floor oh mijn god

als ik niet een paar dagen eerder

de eerlijkheid toe was gedaan

dan was ik geen eenzaam kampeerder

maar had ik met Floor hier gestaan

op ’t laatste moment afgeblazen

een lang en tijdrovend verhaal

dat kan niet in twee of drie frasen

dan klinkt het waarschijnlijk banaal

ze zal mijn verhaal niet geloven

mijn deugdzaam verleden ten spijt

ja wíe weet zal zij daarenboven

zelfs denken dat ik haar verleid

ik moet er maar niet over praten

mijn vrije relatie incluis

dus antwoord ik quasi gelaten

mijn vrouw blijft gewoon lekker thuis

en daarbij wil ik het wel laten

geen zin in een té lang verhaal

mijn tijd niet verdoen met zulk praten

verzwijgen is dan toch legaal?

mijn blik glijdt opnieuw naar haar outfit

zo ben ik haar echt niet gewend

die sieraden opmaak en haarsnit

allicht heb ik haar niet herkend

ze lijkt met zichzelf in haar nopjes

de fraai opgedirkte madame

haar oren met zilveren knopjes

is dit nu mijn vroegere vlam?

zit diep in die metamorfose

mijn stoere collega verstopt?

een wildebras onder narcose

of is die volledig verpopt?

zit jíj thuis soms in de problemen?

vraagt Saskia mij met een lach

dat zou jij als eerste vernemen

zeg ik maar ga dan overstag

integendeel lach ik ontspannen

maar jij ben jij hier en vacance?

vertel me eens wat zijn je plannen?

of wóón je wellicht in la France?

want jij zal hier vast niet kamperen

te chic voor een camper of tent

ik hóef zegt ze niet te creperen

ik woon in een appartement

ik lach kom verklaar je eens nader

hoe raakte je hier dan verzeild?

ik woon in de flat van mijn vader

zo antwoordt ze mij onverwijld

hij werkte tot zijn pensionering

op ’t lab bij het CNRS

hij kreeg er veel lof en waardering

en sprong daar voor mij op de bres

zo kreeg ik een paar jaar geleden

een job bij datzelfde bedrijf

zie hier dus de simpele reden

waarom ’k in Grenoble verblijf

de opdracht van mijn principalen

zo houdt ze mij glunderend voor

is tolken en teksten vertalen

als oproepkracht op hun kantoor

©Harrij Smit

Dwingeloo

 .

Maakt het je nieuwsgierig naar de prozavorm van Losgelaten? Je kunt het gratis e-boek via deze link downloaden in pdf of epub.

Of lees eerst de uitgebreide recensie over Losgelaten, geschreven door medeblogger Myriam uit Gent.

 

Geplaatst in gedachten, gedichten, Losgelaten in dichtvorm, polyamorie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 24 reacties

15 x 1 = 17 ?

15 x 1 = 17 ?

Misschien herinner je je nog mijn vijftien – nou ja, zestien inmiddels – verhuizingen en de evenzovele gedichten in de serie: vijftien keer ja?

Om je geheugen wat op te frissen wil ik de laatste strofe van het laatste gedicht hier nog wel even herhalen:

.

het hondje Kef Kef wordt bedankt

hij inspireerde ons

en krijgt een standbeeld in de tuin

van koper of van brons

.

Waar het toen (mei 2015) een dringend noodzakelijke verhuizing betrof, is er nu geen sprake van ook maar één enkele verstoring in ons woongenot. Het huis is ruim en praktisch, het dorp is mooi, de bossen en heidevelden zijn oogstrelend. Geen irritante hondjes, geen boze buren, geen gettoblasters.

Het enige minpuntje voor ons is dat het huis in Drenthe staat in plaats van ergens in de buurt van de Noord-Hollandse duinen, want ons verlangen om ooit weer terug te keren naar onze roots begint opeens acuut te worden. We willen terug, terug naar waar onze kinderen, kleinkinderen en familie zich bevinden, om zomaar even te kunnen aanwippen voor een bakkie koffie, zonder daarvoor twee keer twee uur in de auto te hoeven zitten.

Gelukkig staan we al vier jaar ingeschreven voor een huurwoning in Alkmaar en omgeving, maar het ziet er naar uit dat daar nog wel eens een of twee jaar bij kan komen voor we aan de beurt zijn. En wachten is voor ons een vies woord, dus proberen we ons geluk nu af te dwingen met woningruil.  Op de site woningruil.nl vind je onze oproep hier.

Ook plaatste ik op Facebook een oproep met de volgende tekst, een tekst die ik vervolgens ook op verschillende prikboordpagina’s zette. Lees je mee?

Woningruil huurwoning (55+) in Dwingeloo naar Alkmaar en omgeving

Omdat we vanuit Drenthe terug willen naar onze roots in omgeving Alkmaar zijn mijn vrouw Mariet (geboren in Beverwijk) en ik (geboren in Alkmaar, opgegroeid in Heiloo) op zoek naar een huur – woningruil.

We zoeken iets in: Heiloo, Alkmaar, Castricum, Uitgeest, Heemskerk, Beverwijk, Bergen of Schoorl

Wij willen graag een eengezinswoning met een tuin(tje) in een rustige buurt of een seniorenappartement (2 personen, 55 of 65+) bij voorkeur op begane grond met tuin(tje). Ook met een etagewoning met een ruim balkon zouden we kunnen leven, maar dan wel met een lift bereikbaar.
Een seniorenhuis met tuin komt eveneens in aanmerking.

Huur maximaal 585 euro, minimaal 2 slaapkamers.

Wij bieden een ruime seniorenwoning in een rustige nieuwbouwwijk in Dwingeloo, het groenste dorp van Europa, op loopafstand van winkels (o.a. AH en Aldi) en de gezellige dorpsbrink met veel horeca. Tuingerichte woonkamer met open keuken. Slaapkamer, WC en douche op de begane grond, een besloten achtertuin op het zuiden.

Een vaste trap naar boven waar zich nog twee slaapkamers bevinden en een ruime bergzolder. Met een vlizotrap is ook nog een vliering bereikbaar.

Acht zonnepanelen zijn door de woningbouwvereniging op het dak geplaatst en zorgen voor veel lagere stroomkosten!

Huur 579 euro per maand.

Voorwaarden verhuurder: maximaal 2 bewoners, minimaal 55 jaar, inkomen maximaal 39.874 euro voor 2 personen of 35.739 voor 1 persoon, huurcontract voor min. 1 jaar bij woningruil.

Voor foto’s en meer bijzonderheden, zie: http://www.woningruil.nl/Search/WonDetail.aspx… …

hoort zegt het alsjeblieft voort…

.

Mijn vriendelijk verzoek aan jou is om óók mijn oproep te delen met jóuw facebookvrienden, want hoe meer er aan de weg getimmerd wordt, hoe groter onze kans op een match is.

Des te eerder  kan ik dan mijn gedicht nummer zeventien gaan schrijven. Wil je de vorige zestien ’goede redenen’ nog eens teruglezen?

Begin dan bij het begin: Hier begon het allemaal.

Bij voorbaat dank, natuurlijk ook namens Mariet.

Geplaatst in gedachten, liefs uit Dwingeloo | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , | 12 reacties

vreemdgaan is een oud gebruik

vreemdgaan is een oud gebruik

.

‘t vreemdgaan is een oud gebruik

bekend bij man en vrouw

die het in ere houden voor

‘t ontduiken van hun trouw

.

‘t vreemdgaan is een uitlaatklep

voor mannen goed gebekt

die niet meer doen aan huw’lijkstrouw

of ’t tonen van respect

.

‘t vreemdgaan is voor vrouwen ook

vergooien van respect

wanneer ze stiekem vrijen met

een ander lustobject

.

‘t vreemdgaan is de goede vriend

van monogame schijn

je partner weet van geen bedrog

denkt dat jij trouw zal zijn

.

maar als ‘t vreemdgaan wordt ontdekt

en dat is soms je lot

dan is ’t vertrouwen in elkaar

voor eens en al kapot

.

‘t vreemdgaan lonkt voor ieder paar

als liefde even stokt

een ander jou wél aandacht geeft

en dan het bed in lokt

.

maar vreemdgaan heeft geen schijn van kans

wanneer je eerlijk bent

en van tevoren aan jouw lief

jouw zwakheid al bekent

.

want als de grens van jullie trouw

door seks niet wordt bepaald

maar door volkomen eerlijkheid

dan heb je winst behaald

.

©Harrij Smit

 

Omdat mijn boeken Losgelaten en Liefde is Loslaten – over eerlijkheid in relaties en polyamorie – nog dagelijks worden gedownload (zie mijn gratis e-boeken) heb ik bovenstaand gedicht vandaag nogmaals* gepubliceerd.

 

*Dit gedicht publiceerde ik eerder in maart, 2015 onder de titel stiekem vreemdgaan

 

 

Geplaatst in gedichten, polyamorie | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , | 10 reacties

koning zonder zonden

 

 

koning zonder zonden

.

zeg Majesteit zei de premier

geruchten doen de ronde

uw opa zei eens lang gelee

beslist en onomwonden

tot Piet de Jong der KVP

belasting…  da’s doodzonde

daar doen wij lekker niet aan mee

dat richt ons slechts ten gronde

.

de Koning schudde deftig nee

zei na een paar seconden

toen was ik pas een jaar of twee

kon zoiets niet doorgronden

en ook mijn lieve moeder Bé

is daarin zonder zonden

vertel dus maar aan de mêlee

dat wij’t niet weten konden

.

gehoorzaam meldde de premier

wat hij hier had bevonden

het was weer Bernhard g.v.d.

die’n uitweg had gevonden

de Koning wist van niets nee nee

zijn eer was niet geschonden

Zijn’ Hoogheid is hoezee hoezee

nog altijd zonder zonden

 

©Harrij Smit

.

gedicht gebaseerd op:

‘Deel uitkering koning is compensatie voor betaalde belasting’

Een deel van de uitkering van 5,5 miljoen euro die koning Willem-Alexander jaarlijks ontvangt, is eigenlijk een compensatie voor de belasting die hij betaalt over zijn vermogen. Dat heeft hij te danken aan zijn grootouders Juliana en Bernhard, die dit begin jaren ’70 in het geheim uitonderhandelden met premier De Jong. Veertig jaar later eist de huidige Tweede Kamer opheldering.

lees verder: artikel in de Volkskrant.nl

Geplaatst in gedachten, gedichten | Tags: , , , , , , , , , | 15 reacties

#zorgfonds

#zorgfonds – zorg, zonder eigen risico

nationaalzorgfonds-nl

Zorg, zonder eigen risico 

In Nederland moet je kunnen rekenen op de zorg die je nodig hebt.

Zo simpel is het.

Maar er staat een boete van € 385,- op ziek zijn: het eigen risico.

De zorg is veel te bureaucratisch.

En aan de marketing van zorgverzekeraars en het jaarlijkse overstapcircus worden miljarden verspild. De kwaliteit gaat omlaag, de kosten omhoog.

Dat moet anders. Wij zeggen: schaf de zorgverzekeraars af en zet één Nationaal ZorgFonds op. Zonder onnodige bureaucratie en geldverslindende concurrentie. En zonder eigen risico.

 

Met bovenstaande tekst opent de website https://nationaalzorgfonds.nl/ .

In korte tijd hebben al meer dan 200.000 mensen hun steun aan dit initiatief gegeven, maar willen we daadwerkelijk terug naar één nationaal zorgfonds, waarin de lusten en de lasten eerlijk verdeeld worden en dat absurde eigen risico van driehonderdvijfentachtig euro in de vuilnisbak verdwijnt, dan zal er nog veel en veel meer aan de weg getimmerd moeten worden.

Ik probeer er met dit blog een bescheiden bijdrage aan te leveren.

Hoort zegt het voort, bezoek de website https://nationaalzorgfonds.nl/ en DOE MEE: betuig er je steun door het formulier(tje) in te vullen en help daarmee de teller naar en over de miljoen(en) steunbetuigingen te brengen.

Of blijf je nog altijd liever in marktwerking geloven?

En blijf je nog altijd liever geloven dat het goed is dat mensen door een fors eigen risico wat minder snel naar de dokter lopen…?

Of blijf je hopen dat VVD of PVDA het wel eens terug zullen draaien…?

Dan zal je nog lang moeten wachten.

er was eens een vrouw in Hooghalen

wier oren steeds meer gingen falen

stokdoof is ze nu

daar zij sodeju

geen hoorapparaat kon betalen*

*een treffend voorbeeld over de zorg anno 2016 (gegevens van http://www.zorgwijzer.nl/vergoeding/gehoorapparaat gehanteerd ):

  • Mevrouw is slechthorend geworden en krijgt het advies van een audicien een hoortoestel  van 800 euro te kopen en de nota naar haar zorgverzekeraar te sturen voor een compensatie
  • Ze moet dan eerst een eigen bijdrage van 25 procent betalen. Dat komt neer op 800 x 0,25 = 200 euro. Er blijft 600 euro over.
  • Ze heeft dit jaar nog geen gebruik gemaakt van haar eigen risico. Van de overgebleven 600 euro gaat eerst nog haar volledige verplichte eigen risico (385 euro) af. Er blijft 600 – 385 = 215 euro over.
  • Uiteindelijk betaalt mevrouw X. uit Drachten 200 + 385 = 585 euro uit eigen zak.  Ja je leest het goed: vijfhonderdvijfentachtig euro!!
    De resterende 215 euro wordt door haar zorgverzekeraar vergoed. Ja je leest het al weer goed: tweehonderdvijftien euro!!
  • “Vanzelfsprekend” is ze daarnaast elke maand nog een forse premie verschuldigd aan haar verplichte ziektekostenverzekering.

zorgfonds-nl

Dus, nogmaals,  betuig ook je steun op

 https://nationaalzorgfonds.nl/

En plak óók een stickertje op je auto!**

**gewoon even een vinkje zetten bij “Ik ontvang graag een gratis actiepakket” op het steunformulier op de website, en je krijgt wat van dat soort actiemateriaal thuisgestuurd

Wil je deze oproep herbloggen?

Graag zelfs!

Geplaatst in gedachten, gedichten, limericks | Tags: , , , , , | 14 reacties

te(k)st vanuit de Provence 

wp-1472913530362.jpeg

met smartphone en app 

grijp ik mijn kans 

met het doen van een te(k)st 

vanuit de Provence

waar’k geniet met mijn vrouw 

van de mooie natuur 

en de zon en de

heerlijke temperatuur 

we leven hier bloot

als ooit Adam en Eef 

voordat Hij hen boos

uit Zijn lustoord verdreef

ons rijdende huis staat 

er onder een boom

voor rust en verkoeling 

in ons home sweet home

*

Harrij Smit 

*

(gepubliceerd vanuit naturistencamping Le Petit Arlane in Valensole)

Valensole

Geplaatst in app berichten | Tags: , , , , , | 20 reacties

referendum 6 april

.

referendum 6 april

.

saamhorigheid is uit de gratie

in onze verziekte EU

geen democratie maar sommatie

slechts hebzucht en macht op’t  menu

een niet solidaire creatie

biedt vluchtenden geen paraplu

verbant ze naar verre locatie

en minacht het individu

 .

ze claimen een staande ovatie

voor’t Turks handjeklap nondeju

mijn nee is een nee uit frustratie

een nee tegen déze EU

.

©Harrij Smit
Dwingeloo

Geplaatst in gedichten | Tags: , , , , , , | 19 reacties