brief aan de 16 jarige Harrij Smit – 1972

IMG_20150208_0001Brief aan de 16 jarige Harrij Smit – 1972

Beste Harrij,

Als je deze brief leest, zal je je in je arm knijpen omdat je denkt dat je droomt. Of erger nog, misschien weet je nu wel zéker dat je gek geworden bent. Maar doe me een lol en gooi de brief niet weg voordat je hem helemaal gelezen hebt. De foto die ik boven deze brief heb afgedrukt zegt jou natuurlijk helemaal niets, maar ik zal het je allemaal uitleggen.

Deze brief komt uit de toekomst. Lees de tijdmachine van professor Barabas nog maar eens, dat versterkt je verbeelding. Een brief uit jouw toekomst om precies te zijn. Hij is geschreven in het jaar des heren – zoals jullie dat nog zo mooi zeggen – 2015 door niemand minder dan jijzelf. Probeer het niet te begrijpen, maar stel je eens voor dat je al bijna 53 jaar verder geleefd hebt en nu dus binnenkort 69 jaar wordt. Soixante-neuf in goed Frans, een begrip dat in mijn tijd geen ooglid meer doet optrekken, maar waarvan jij zelfs nog nooit gehoord hebt. Jammer misschien, want het had jouw situatie met Ciska… nou ja, laat ik niet te snel gaan.

Ik weet dat je het op dit moment heel moeilijk hebt, omdat de liefde van je leven jou als een baksteen heeft laten vallen. Na twee jaar lief en leed. Twee jaar lang heb je haar haast elke dag diep in haar ogen gekeken, waardoor de abonnees in jouw krantenwijk hun dagblad minstens een half uur te laat in de bus kregen.

Twee jaar lang wist je jullie verkering geheim te houden voor haar ouders omdat je wist dat ze haar dan onherroepelijk naar een kostschool zouden sturen. Omdat je de pech had katholieke ouders te hebben en haar vader en moeder van papen niets wilden weten. Godsdienstgekte is helaas van alle tijden.

Twee jaar lang sukkelde je voort op het geheime pad van seksualiteit, een pad waar ze je nooit iets over hebben verteld. Een route die je helemaal in je eentje moest zien te vinden. En met enig succes. In het zwembad durfde je al hele dagen met die lieverd op het kortgemaaide gras te liggen. Naast elkaar op je buik en je arm om haar hals geslagen, zodat jouw hondsbrutale hand op haar oh zo zachte borst kon rusten. Onder haar badpak wel te verstaan. De hemel was er niets bij.

Je ziet dat ik het nog altijd niet ben vergeten en hoewel ik niet veel over de toekomst aan je wil verklappen – zelf ontdekken is immers veel leuker – kan ik het niet nalaten je uit de doeken te doen dat je altijd een vurig borstenman zult blijven. Man man man wat geeft dat altijd weer een fijn gevoel, zo’n zachte warme gladde borst in je hand.

Maar goed, daar heb je nu niks aan. Vergeet het maar weer, het komt wel goed. Ik weet dat je er nu spijt van hebt dat je niet veel verder durfde gaan. Ik weet nog goed hoe Ciska jouw – onze – aansteker onder in haar badpak verstopte en hoe jij hem dan met een rood hoofd probeerde weg te grissen, zonder… nou ja daar heb je niet voor niets nachten van wakker gelegen. Soms komt spijt niet na, maar voor de zonde.

Maar toen kwam dus die fatale brief. Ze had een nieuwe vriend. Een die van wanten wist. Een die begreep dat het niet om de aansteker ging, dat dat ding slechts de weg wees naar nog veel meer genot. Met jouw brave gedoe had ze het gehad. Einde verkering.

Beste Harrij, ik weet dat je nu even alle hoop en alle vertrouwen in het verschijnsel vrouw kwijt bent. Voor altijd, zeg je nu, dat weet je wel zeker, maar je 52 jaar oudere ik weet dat je er overheen zult komen.

Maar nu dan even die foto. De mooie en lieve blonde vrouw  op de foto is niemand minder dan de vrouw die rond 1992 in jouw leven zal komen. Een vrouw die nu in 2015 mij – jou dus – nog altijd heel gelukkig maakt. Er zal een weg van vallen en opstaan aan vooraf gaan, een weg waarin je desondanks volop liefde zal krijgen en mag geven, maar op het moment dat die foto van je wordt genomen, zal je het even zeker weten als ik toen: daar heb je de echte vrouw van mijn leven. Kijk maar eens naar jouw stralende gezicht op diezelfde foto. Had je niet gedacht, hé, maar dat ben jij ja. Voor honderd procent!

Oh ja, en dan vergeet ik nog bijna het belangrijkste, namelijk dat ik buitengewoon trots op je ben, omdat jij op je 16e al besefte dat je de grenzen van een ander mens altijd moet respecteren. En dat je bij twijfel beter de zekerste weg kunt nemen. En dat heb je nu dus al in je!

Later zal je leren dat met elkaar praten een tovermiddel is om te ontdekken waar andermans – of andervrouws – grenzen precies liggen.

En daar is communiceren per aansteker maar kinderspel bij.

Het ga je goed – dat weet ik wel zeker.

Harrij

P.S. 
Gelukkig stond de vrouw van mijn – van ons – leven min of meer met haar rug naar de fotograaf toe, zodat je nog een jaar of dertig jaar niet weet hoe ze er precies uitziet. Net als jij heeft ze eerst nog wat andere dingen in dit leven te doen, dus ga niet naar haar op zoek. Je loopt elkaar vanzelf wel tegen het lijf. 

Advertenties

Over Harrij Smit

Ik ben in 1946 geboren in Alkmaar en groeide op in het nabijgelegen Heiloo. Nu ik gepensioneerd ben, voel ik mij werkelijk als een Drentenier in Dwingeloo, het prachtige dorp waar ik met veel plezier woon met ‘mijn’ vrouw Mariet met wie ik de afgelopen 23 jaar veel avonturen heb beleefd. Omdat ik veel plezier beleef aan het schrijven van gedichten en verhalen ben ik mijn weblog Gedacht&Gedicht begonnen. Mijn streven hierbij is om niemand te kwetsen en/of te discrimineren. We zijn immers allemaal aan elkaar gelijk!
Dit bericht werd geplaatst in gedachten en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

19 reacties op brief aan de 16 jarige Harrij Smit – 1972

  1. :-))))

    Volgens mij zie ik een ‘iets’ recentere foto maar…..dat mag de pret niet drukken ….

    Mooi verhaal te plezier. Gelezen

    Liked by 1 persoon

  2. Louise zegt:

    Wat een leuk idee is dit zeg!. Het borstenverhaal hoeft van mij niet, maar verder leuk gedaan.

    Liked by 1 persoon

    • Harrij Smit zegt:

      Ja het idee is inderdaad leuk. Leuk om iets van je af te schrijven. Er waren oorspronkelijk alleen 16-brieven door vrouwen geschreven, maar gelukkig komen ook steeds meer mannen met hun ontboezemingen (toch weer een borstenwoord). 🙂 Er zijn overigens mannen die bij het vertellen van een borstenverhaal – en zelfs bij het liefdevol vasthouden ervan – niet de boodschap geven dat ze DUS seks willen. Aanraken kan en mag ook gewoon mooi en fijn zijn. Maar misschien bedoelde je dat niet?!

      Liked by 1 persoon

  3. Suskeblogt zegt:

    Leuk hoe je over die borsten schrijft. Weet je ook wat er met dat meisje van die borsten geworden is ?

    Liked by 1 persoon

    • Harrij Smit zegt:

      Nee, ik ben haar al snel uit het oog verloren, niet in de laatste plaats omdat ik verliefd werd op een ander lief meisje – het meisje dat later de moeder van mijn twee kinderen werd en met wie ik na vijf jaar verkering, bijna negentien jaar – en voornamelijk gelukkig – getrouwd was.
      Maar die lieve kleine Ciska heeft nog altijd een plekje in mijn hart. Dus Ciska!!!! wanneer je dit leest en spijt hebt van je beslissing van toen, reageer dan gerust.

      Liked by 1 persoon

  4. 43 + 16 = 69 🙂 🙂 🙂 Altijd geweten dat Hollanders niet kunnen rekenen :).
    Mooi en romantisch verhaal. Omwille van die voorkeur voor borsten ben je dan maar naturist geworden? Slim gezien van je.
    Triest dat de verhouding met je eerste liefde is spaak gelopen, maar er is iets heel mooi in de plaats gekomen…

    Liked by 1 persoon

    • Harrij Smit zegt:

      Den Hollanders kunnen uitstekend rekenen, Thomas. Waar het hier aan schort is de leesvaardigheid van den Belg. Er staat in de tekst:”Probeer het niet te begrijpen, maar stel je eens voor dat je al bijna 43 jaar verder geleefd hebt en nu dus binnenkort 69 jaar wordt.” Bij tekstverklaring hebben wij in NL geleerd dat ‘bijna’ nog niet helemaal betekent en dat ‘binnenkort’ wil zeggen dat het nu nog niet zo is. Dus binnenkort 69 is een andere manier van zeggen voor 68. En bijna 43 plus 16 = dus bijna 69 = dus 68. De oude ik van het verhaal wordt n.l. in juni 69. Zo begrijp je het toch wel ? 🙂 🙂 🙂 🙂
      Maar alle gekheid op een stokje: er is in die overige (bijna) 43 jaar heel veel ander mooi voor in de plaats gekomen, dat klopt als een bus.

      Like

      • Beste Harrij,
        Nu lig ik onder tafel van het lachen, want is de som van 43 en 16 niet negenenvijftig in plaats van negenenzestig???
        Geef gerust toe dat je ouder wordt, papa 🙂

        Liked by 1 persoon

        • Harrij Smit zegt:

          Hahahahaha… laat ik er maar smakelijk om lachen – je hebt (helaas) helemaal gelijk. 😦 😦 😦 😦 Mijn Weense vriend Freud schreef er al boeken vol over, dus ga ik hier maar gauw mijn onbewuste de schuld geven dat ik liever als BIJNA 59 dan als BIJNA 69 te boek sta.
          Papa geeft bij deze toe dat hij snel ouder wordt – de laatste paar minuten zelfs 10 jaar in één klap 🙂

          Maar ik ga het toch maar even veranderen, dus vertel dit a.u.b. niet verder.

          Wat je wel verdient zijn mijn excuses voor mijn achteraf nogal badinerende lesje Nederlands – dat heb je niet verdient. Mea maxima culpa.

          Liked by 1 persoon

  5. Cassilda zegt:

    Dit soort brieven zou elke zestienjarige op een dag moeten vinden. Geweldig, zonder te veel te vertellen of verklappen toch mensen meenemen in een prachtig verhaal.
    Soms komt spijt niet na, maar voor de zonde. – Zijn dat niet de mooiste spijt-gevoelens die we ooit zullen kennen?

    Liked by 2 people

    • Harrij Smit zegt:

      Dank je, Cassilda. Leuk dat je het belangrijkste zinnetje er tussenuit vist – dat zijn inderdaad de mooiste spijtgevoelens. In dit geval is spijt vermengd met voldoening dat ik mijn gevoelens of mijn wil niet – per ‘ongeluk’ of omdat ik voor mezelf de grenzen van een ander dacht te kunnen bepalen – heb opgelegd aan iemand anders.

      Like

  6. lisoverseks zegt:

    Waar zou je zijn zonder dat zestienjarige schattige knulletje. Nice

    Liked by 1 persoon

  7. beaunino zegt:

    Mooie brief Harrij. Je kijkt gelukkig op de foto. Wat een bijzondere leeftijd eigenlijk, zestien.

    Liked by 1 persoon

  8. kakel zegt:

    Een pak van mijn hart: ik dacht dat jij zestien was op die foto. Mijn hemel, dacht ik, hoe moet je er nu op je 69ste dan wel niet uitzien 🙂
    Altijd kijken naar wat je nu hebt. Aan het verleden kun je niets meer veranderen. Er is een gezegde: het duurt eeuwen voor men 16 is. Zestig is met in een handomdraai. Ik ben voorlopig nog geen 69 maar ik weet reeds dat deze spreuk klopt!

    Liked by 1 persoon

    • Harrij Smit zegt:

      Wauw…! Op die foto was ik een jaar of 45 – en zag ik er zo fantastisch jong uit dat ik door een zekere Kakel voor 16 werd aangezien. 🙂 🙂 (met een beetje ouwelijke kop, oké, maar toch….

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s