op weg naar Spanje

T3 busDeel 2 van de serie overwinteren in Spanje: 15 december 2008

(deel 1 nog niet gelezen?
zie: 1 – een rijdende bed)

.

In de garage in Heiloo wordt de spanning van de V-snaar opnieuw afgesteld. De monteur heeft de documentatie van Volkswagen geraadpleegd waaruit blijkt dat onze muzikale V-snaar een millimeter smaller is dan de voorgeschreven 11,5 mm.

De garage heeft die maat helaas niet op voorraad en adviseert ons om onderweg bij een VW-dealer een snaar van de juiste breedte te laten monteren. Echt haast heeft het niet, want met deze snaar kunnen we Spanje makkelijk halen. Als we het temperatuurmetertje maar goed in de gaten houden, want de waterkoeling is van die snaar afhankelijk.

Om een uur of negen rijden we gerustgesteld de garage uit. Voordat we bij Akersloot de oprit voor de A9 bereikt hebben, heeft de V-snaar zich echter al weer twee keer even laten horen, maar eenmaal op de snelweg is het over en lijkt het euvel werkelijk verholpen. We willen het maar al te graag geloven. 

Via Utrecht, Eindhoven en Maastricht tuffen we op ons dooie gemak naar de Ardennen waar op de hogere plekken een dik pak sneeuw ligt. We genieten van de mooie kerstkaartplaatjes die de natuur ons hier biedt en verkneukelen ons tegelijkertijd dat we dit soort winterse ongemakken voor een aantal maanden achter ons mogen laten.

In Luxemburg gooien we de dieseltank vol en halverwege de middag rijden we Frankrijk in. Op een aire nemen we een flinke rust, zetten koffie en besluiten dan tot Epinal door te rijden, een stad in de Vogezen waar we een goeie overnachtingsplek weten.  

Om een uur of zeven ’s avonds staat ons rijdende bed vlakbij het Ibis hotel op ‘ons plekje’ op de parkeerstrook aan de oever van la Moselle. Het is een rustige stek met weinig verkeer en prachtig zicht op de hier nog smalle Moezel die snel stromend op weg is naar Luxemburg en uiteindelijk de Rijn.

We eten wat en vieren ons weerzien met la douce France met een rood wijntje. We zitten op de achterbank van ons busje, een handige bank die in een handomdraai kan worden omgebouwd tot een smal tweepersoonsbed.

Het campertje heeft weliswaar een verhoogd dak waaronder ook een tweepersoons slaapplaats is, maar omdat we een aantal maanden weg willen blijven, hebben we die ruimte links en rechts volgestouwd met beddengoed, hand- en baddoeken en zo ongeveer al onze kleren. Daarnaast is er nog voldoende ruimte voor onze bergschoenen, een kist met levensmiddelen en een voorraadje wijn.

Boven de loopruimte van het busje en boven het kleine keukenblok is een vrije ruimte, zodat je nergens je hoofd hoeft te stoten. Op de vloer staat een porta potti, een draagbaar chemisch toilet dat meestal is afgedekt met een badlaken en ons tot tafel dient.

Achterin de bus is naast een paar smalle kastjes nog ruimte voor wat bagage. Een ingebouwde tank voor 50 liter drinkwater zorgt ervoor dat we niet om de haverklap om water uit moeten. Een hele verbetering ten opzichte van de drie vier liter die we met de rugzak met ons mee konden dragen.

Om de benen te strekken lopen we een rondje door Epinal. Het is koud en daarom is er bijna niemand op straat. In de bomen en aan de bruggen boven de rivier hangt kerstverlichting. Nog tien dagen, ja, dan is het alweer Kerstmis. Als het goed is zitten wij dan al lang en breed in Spanje.   

Op een buitenthermometer zien we dat het maar krap 2 graden boven nul is. Een reden temeer om weer snel de bus op te zoeken. We zetten de standkachel aan en nemen een stevig glas Beerenburg, waardoor de kou in ons lijf van alle kanten wordt bestreden.

We bepalen een route voor de volgende dag en zetten die in onze Mio navigator, die wij vanwege de Belgische vrouwenstem die we hebben ingesteld, tante Sidonia zijn gaan noemen. Wij schrijven wat in ons reisdagboek en duiken dan lekker in bed.

Morgen willen we weer bijtijds op, want er is nog een lange weg te gaan. Omdat we vanaf nu geen snelwegen meer willen rijden, maar kruipdoor sluipdoor verder naar het zuiden zullen trekken, gaat dat toch al wel een aantal dagen duren.

Gelukkig kunnen we ons dat permitteren, want ons budget is tot mei of juni toereikend.

Als er althans geen gekke dingen gaan gebeuren.

©Harrij Smit

lees verder deel 3 – kontwandelen

Advertenties

Over Harrij Smit

Ik ben in 1946 geboren in Alkmaar en groeide op in het nabijgelegen Heiloo. Nu ik gepensioneerd ben, voel ik mij werkelijk als een Drentenier in Dwingeloo, het prachtige dorp waar ik met veel plezier woon met ‘mijn’ vrouw Mariet met wie ik de afgelopen 23 jaar veel avonturen heb beleefd. Omdat ik veel plezier beleef aan het schrijven van gedichten en verhalen ben ik mijn weblog Gedacht&Gedicht begonnen. Mijn streven hierbij is om niemand te kwetsen en/of te discrimineren. We zijn immers allemaal aan elkaar gelijk!
Dit bericht werd geplaatst in gedachten, overwinteren en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

24 reacties op op weg naar Spanje

  1. rietepietz zegt:

    Die laatste zin klinkt een beetje onheilspellend….. vooral omdat ik weet dat jij meer dan ik weet;-)

    Liked by 1 persoon

  2. Myriam zegt:

    Ik vind het fantastisch dat je dat gedaan hebt, maar zelf mag ik er niet aan denken om in zo’n camper te logeren tijdens de winter.. Ook niet tijdens de zomer eigenlijk 😉 Maar gelukkig verschillen smaken van mens tot mens…

    Liked by 1 persoon

  3. Kamperen was niks voor ons, maar we hebben ook een keer 2 weken een camper gehuurd. Ik vond het geweldig, helaas de kinderen niet. Die wilden niet na 1 of 2 dagen alweer weg bij een camping waar ze net vriendjes hadden gemaakt. En manlief reed ook helemaal niet zo graag auto, dus mijn droom was snel uitgedroomd. Leuk om jullie reis zo te volgen!
    En zo’n reisdagboek hè, zooooo handig ;-).

    Liked by 1 persoon

    • Harrij Smit zegt:

      Een camper is bedoeld om te zwerven en dat je kinderen daar heel anders over denken is goed te snappen. En als de partner dan ook nog eens niet zo graag rijdt, dan is succes verre van verzekerd.
      Dankzij onze vele reisdagboeken kan ik tot ver in de 22e eeuw blijven bloggen 🙂

      Liked by 1 persoon

  4. kakel zegt:

    Mij lijkt het wel wat om in zo’n camper door Frankrijk te scheuren, maar mijn man krijg ik er met tien paarden nog niet in….
    Ben jij ook al zo’n dagboekschrijver? Ik heb er minstens honderd op de vliering liggen.
    Groetjes Kakel

    Liked by 1 persoon

    • Harrij Smit zegt:

      Tsja, als je niet allebei zo gek bent dan houdt het gewoon helemaal op.
      Ik denk dat dat dagboekschrijven veel bloggers niet vreemd zal zijn, want die lui schrijven gewoon graag. Erg handig om je geheugen wat mee op te frissen, vooral wanneer je veel gereisd hebt (of beleefd hebt), want dan vallen gebeurtenissen soms over elkaar heen.

      Like

  5. lisoverseks zegt:

    😄 een potti als tafeltje….jakkerdejak 😜

    Liked by 2 people

  6. beaunino zegt:

    Wat een luxe!!
    Je zou het eens op een oude Honda Trans Alp in de stromende regen moeten proberen;-D
    Weer genoten van je verhaal. Het gaat helemaal kriebelen. Heerlijk, dat zwerven.

    Liked by 1 persoon

    • Harrij Smit zegt:

      Ja…………!!! daaraan zie je weer eens goed hoe relatief alles is. Voor de eens is het onvoorstelbaar om met zijn klein oud busje op avontuur te gaan en voor de ander een ongekende luxe. En niet alleen voor motormuizen zoals jullie, ook mensen die zo krap in hun geld zitten, dat ze niets over houden voor vakantie zouden zoiets maar wat graag willen, of mensen in andere landen dan ons rijke westen, die dag en nacht moeten ploeteren om alleen maar voldoende eten en drinken bij elkaar te scharrelen.

      Like

  7. ferraravictoriene zegt:

    Heerlijk, reizen en daarvan dagboeken bijhouden om te kunnen nagenieten. Ik vind je korte beschrijvingen van de omgeving plezierig om te lezen.
    Het is een kunst om niet te vervallen in, dat het ergens zo leuk was, maar juist te vertellen wat er nou zo leuk was. Persoonlijk vind ik dat nogal lastig.

    Liked by 1 persoon

    • Harrij Smit zegt:

      Ja dankzij de dagboeken kan je er meer dan ééns van genieten en het onder woorden moeten brengen geeft nog veel meer plezier. Het is inderdaad nogal lastig om niet te vervallen in: en toen waren we daar en daarna daar en toen gingen we slapen. Ik hoop dat ik het boeiend genoeg kan houden. Voor mezelf en voor degenen die meelezen.

      Like

  8. Leuk Harrij wij hebben ook hedl war jaren met de camper rondgereisd. Frankrijk en de Mosel/Moesel blijven mijn favoriet vanwegen de air du campingcar en vrije camperplaatsen ( van 2 tot 10 € ) met vuil afwatering en schoonwater.

    Ger had het graag willen aanhouden maar na jaren was ik het zat, zoveel indrukken die we op deden en avonturen in korte tijd had ij niet willen missen. Toen kwamen we bij gebrek aan veilige staplaatsen in La Marina op Camping La Marina in Spanje en ja daar kriebelde de charme voor een caravan. Ger stemde in met kiespijn hing een briefje op een infobord oo de camping in een verborgen hoekje en ja hoor de Camper werd op de Camping verkocht aan mensen uit Dedemsvaart .

    Nu zijn we al jaren vast kampeerders eersr in her mooie Overijssel in Olst en nu in Duitsland dichterbij huis 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Harrij Smit zegt:

      Met jouw ervaringen weet je dus precies hoe het voelt en hoe heerlijk vrij het is, maar inderdaad ook dat er op zeker moment een vervlakking ontstaat. Eens krijg je er een beetje genoeg van. Zo is het ook bij ons gegaan, op zeker moment verruilden we ons campertje voor een caravan omdat we wat meer rust wilden creëren. Uiteindelijk was een caravan voor ons toch te statisch – en te ouwelullig 🙂 – en teveel gedoe, dus tegenwoordig hebben we weer gewoon een snel op te zetten en niet al te grote tunneltent in de auto zitten, om toch na een paar dagen of een week op één plek weer makkelijk verder te kunnen.
      Maar zo af en toe komt toch het verlangen naar de ultieme vrijheid van de camper weer boven 🙂 Zullen jullie ook wel hebben, denk ik.

      Like

      • Heel herkenbaar Harrij, wij zijn om gezondheidsredenen vast op een camping gaan staan dichtbij huis, zodat we kumnen pendelen 🙂

        Nu met de vogels zal het er niet gauw meer van komen, maar voorheens spaarde we iets extra’s om zo een weekje een huisje te huren waar honden waren toegestaan.

        We zijn tevreden dat de mogelijkheid van balkon naar campingtuintje te doen is en de beestenboel lekker meekan.

        Echter de drang naar die “vrijheid” komt ook hier weleena de kop op 😉 steken

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s